Mª DEL CARMEN MARTÍN RUBIO é Doutora en Historia de América pola Universidade Complutense, Profesora Honoraria da Universidade Nacional San Antonio Abad del Cusco, Profesora Honoraria da Universidade Andina do Cusco, Profesora Honoraria da Universidade Nacional Maior San Marcos de Lima, Académica Correspondente da Real Academia Hispanoamericana, Premio César Vallejo 2002, Premio de Cultura Villa de Vallecas 2007. Concello de Madrid.

As súas investigacións históricas centráronse no estudo dos pobos precolombinos, dedicando especial atención ás culturas desenvolvidas no cono sur americano e así mesmo ás formas de vida xurdidas a raíz da chegada dos conquistadores, baixo os gobernos virreinais. En tal sentido os seus traballos dirixíronse a desentrañar o profundo pasado histórico de Perú, como poñen de manifesto as excavacións que en 2002 e 2007 realizou en Cusco, co fin de achar os restos mortais dos dous últimos monarcas Incas, e os seus numerosos ensaios sobre a situación social do pobo peruano, reflectida nos escritos dos cronistas.

Entre as súas obras destacan: 2 edicións de "Relación de la Ciudad de Cusco, 1649" (1987.2009), "Memorias de la Gran Ciudad del Cusco, 1690" (1983); "Carlos V, Emperador de las Islas y Tierra Firme del Mar Océano" (1987); 4 edicións de "Suma y narración de los Incas" de Juan de Betanzos (1987, 1993, 2004, 2011), "En el Encuentro de dos Mundos: los Incas de Vilcabamba" (1988), "Vallecas. Historia de un lugar de Madrid" (2001), "El Marqués de Villagarcía, Virrey del Perú" (2010).

Numerosos artigos e ensaios sobre o Imperio Inca e o Virreinato peruano. Excavación da tumba do Inca Paullo na igrexa de San Cristóbal. Cusco. 2007. Descubrimento do verdadeiro nome de Machu Picchu (2012).

A conferencia que pronunciará esta tarde na Casa de Galicia en Madrid, versará sobre o descubrimento do primeiro nome da cidade inca, Machu Picchu. Baseándose, entre outras fontes, nun texto que figura no capítulo XXXII de "Suma y narración de los incas", do cronista español Juan de Betanzos (1510-1576), Martín Rubio asegura que o verdadeiro nome de Machu Picchu é Patallaqta, que deriva dos vocábulos quechuas "pata" (chanzo) e "llaqta" (pobo, cidade, provincia). O nome viña do sistema que está destinado á sementeira, utilizado para gañar terreo ás montañas nun territorio, o andino, con escasas chairas. Na época de esplendor de Machu Picchu, o inca Pachacútec ordeou o máximo aproveitamento deses fértiles territorios ao bordo da selva amazónica para crear unha das maiores reservas de alimentos para a poboación. Para xestionar toda esta produción, construíu unha cidade admiistrativa, tamén lugar de culto: A Cidade Chanzo ou a Cidade Escaleira, que desde 1911 foi coñecida como Machu Picchu.